Onze tijd in Slunj, het mooiste herfstdorpje van Kroatië.
Vergeet voor heel even het Kroatië van zonovergoten stranden, volle terrasjes en eindeloze zomerdagen. Er bestaat namelijk nog een heel ander Kroatië. Eentje waar de bossen alle tinten goud en rood kleuren, de lucht fris aanvoelt en een dikke trui plots weer je favoriete kledingstuk wordt. Samen met Ellis en Linus trok ik richting Lika voor een paar dagen herfst, natuur en een beetje avontuur. Wat ik daar vooral vond? Tijd. Échte tijd, met mijn kinderen.
Een ander Kroatië, op amper anderhalf uur van huis
Er zijn van die plekken waar ik altijd opnieuw naartoe wil wanneer ik even wil verdwijnen uit de dagelijkse drukte. Voor mij is de streek rond Lika er zo eentje.
Lika ligt in het bergachtige binnenland van Kroatië, tussen indrukwekkende bergmassieven en uitgestrekte hoogvlaktes, richting de Bosnische grens. Het landschap is er compleet anders dan aan de Dalmatische kust. Geen olijfbomen of mediterrane dorpjes, maar eindeloze bossen, weidse landschappen, rivieren en hier en daar een dorpje dat haast verloren lijkt te liggen in het groen.
Vanuit onze thuisbasis in Dalmatië rijden we in ongeveer anderhalf uur naar deze regio. En toch voelt het alsof we honderden kilometers verder zijn.
Ook de temperatuur laat daar weinig twijfel over bestaan. Het kan hier gemakkelijk tien graden kouder zijn dan bij ons thuis.
In de zomer zou dat misschien een aangename verfrissing zijn, maar in oktober is het vooral een uitstekend excuus om de dikke truien en wollen sokken boven te halen.
Want precies dát is wat ik zo heerlijk vind aan Lika in de herfst. Je hoeft er niet te zoeken naar dat typische herfstgevoel. Het is overal.
Tree Elements: een huisje tussen de boomkruinen
Voor ons verblijf kozen we Tree Elements, een kleinschalig retreat midden in de bossen bij Slunj en Rastoke.
Drie houten boomhuizen en een groter huis vormen samen een prachtig plekje waar de natuur duidelijk de hoofdrol speelt. Je komt hier niet toevallig voorbij. Je moet echt weten dat het bestaat.
En zodra je aankomt, begrijp je waarom je hier wilt zijn.
Er hangt een bijna tastbare rust. Geen verkeer, geen drukte, geen voortdurende stroom aan prikkels. Alleen bomen, frisse lucht en het geluid van de natuur.
Wat ik vooral bijzonder vond, is dat je vanuit het boomhuis niet gewoon naar de bomen kijkt. Je zit er middenin. Hoog tussen de kruinen, in plaats van beneden tussen de stammen.
Elk huisje heeft een terras met veel privacy, waardoor je haast het gevoel krijgt dat je het bos helemaal voor jezelf hebt.
Onze eerste activiteit? Koffie zetten, dikke sokken aan, dekentjes verzamelen en buiten gaan zitten.
Meer moest dat niet zijn.
De huisjes zelf zijn klein, maar verrassend compleet. Beneden vind je een gezellige leefruimte met een comfortabele sofa die ook als volwaardige slaapplaats dient, een goed uitgeruste keuken, een ruime koelkast, koffiezetapparaat en een fijne badkamer. Boven, onder het schuine dak, ligt de knusse slaapkamer.
Alles wat je nodig hebt, zonder onnodige overdaad.
En dat past ook bij de filosofie van Tree Elements. De huisjes zijn ontworpen met aandacht voor duurzaamheid, onder andere met lokaal hout, passieve verwarmings- en koelprincipes en waterbesparende systemen.
Ik hou enorm van dit soort initiatieven. Toerisme hoeft een bestemming niet uit te putten. Het kan ook bijdragen aan het behoud en herstel van de natuur en de lokale omgeving.
Dat idee van regeneratief toerisme wordt hier heel mooi tastbaar.
Dikke sokken, lange gesprekken en eindelijk tijd voor elkaar
Misschien was dit uiteindelijk wel mijn favoriete onderdeel van de hele reis.
Niet de watervallen. Niet de uitstappen. Zelfs niet het boomhuis.
Maar die rustige momenten tussendoor.
In de zomer draait reizen vaak om beleven. We willen zwemmen, ontdekken, uitstappen maken, terrasjes doen en liefst nog zoveel mogelijk uit onze vakantiedagen halen. Zeker in Kroatië, waar de zomers warm zijn en het buitenleven haast vanzelf overloopt in de volgende activiteit.
En daar is absoluut niets mis mee.
Maar de herfst heeft een ander ritme.
Omdat het wat kouder is, kruip je al eens gezellig samen onder een dekentje. Je blijft wat langer zitten met een warme drank. Je hoeft niet voortdurend ergens naartoe.
En dan gebeurt er iets bijzonders.
Er ontstaat ruimte om te praten.
Niet de snelle gesprekjes tussen twee activiteiten door, maar echte gesprekken. Over wat de kinderen bezighoudt, over hun dromen, hun gedachten, of gewoon over de grootste onzin waar je samen ontzettend hard om kunt lachen.
Ik merk dat die gesprekken anders verlopen wanneer we zo samen weg zijn. Er zijn veel minder afleidingen. Niemand moet ergens zijn. Je hoeft niet met honderd dingen tegelijk bezig te zijn.
Ook voor mij als mama is dat waardevol. Want hoe graag je je kinderen ook ziet, in het dagelijkse leven ben je vaak tegelijkertijd moeder, kok, planner, chauffeur en nog een heleboel andere dingen.
Hier mocht ik gewoon even mama zijn.
En dat is misschien wel een van de mooiste redenen om juist in het najaar met je kinderen op reis te gaan.
De Korana: herfstwandelen en een onverwachte zwempartij
Vanuit Tree Elements wandel je door het bos naar de rivier de Korana.
En wat een heerlijke plek is dat!
Kleine watervalletjes, natuurlijke badjes, rustig stromend water en overal bomen. Geen grote toeristische infrastructuur, maar gewoon een stukje natuur waar je kunt rondstruinen, ontdekken en spelen.
Terwijl ik vooral genoot van de herfstkleuren, had Ellis blijkbaar andere plannen.
Want wie denkt dat de herfst en zwemmen niet samengaan, kent mijn dochter nog niet.
Kleren uit en dan in je ondergoed de rivier in en zwemmen maar.
In oktober.
In een ijskoude Kroatische rivier.
Sommige kinderen zijn toch echt een beetje knettergek.
Maar goed, ze heeft haar zwemmetje gehad en we waren het er allebei over eens dat we hier absoluut nog eens in de zomer naartoe willen. Die natuurlijke poeltjes en kleine watervalletjes lijken me heerlijk om in te spelen en af te koelen.
Al zou ik persoonlijk eerder voor de tweede helft van augustus kiezen. En zelfs dan eerst eens voorzichtig met mijn tenen de temperatuur testen.
Plitvice: de bekende watervallen, maar dan op hun mooist
Wie deze streek bezoekt, kan niet om Plitvice heen. En terecht!
Het is waarschijnlijk een van de bekendste natuurgebieden van Kroatië. De combinatie van turquoise meren, houten wandelpaden en ontelbare watervallen blijft indrukwekkend, hoe vaak je er ook komt.
Maar de herfst geeft Plitvice nog een extra dimensie.
Het contrast tussen het helderblauwe water en de geel, oranje en rood verkleurende bomen is ronduit prachtig. En doordat je buiten het drukste zomerseizoen reist, voelt een bezoek doorgaans een stuk rustiger.
Wij kozen voor een wandeling vanaf de hoofdingang, langs de bekende watervallen, met een boottocht over het meer en een wandeling door het park.
Je kunt hier gerust een hele dag doorbrengen, maar met twee kinderen hoeft dat voor mij niet per se.
Na een flinke wandeling, een boottocht en een heleboel watervallen hadden we alle drie het gevoel dat we genoeg gezien hadden. Het treintje bracht ons weer richting het beginpunt.
En eerlijk? Perfect zo.
Je hoeft niet ieder wandelpad af te vinken om een bestemming écht te beleven.
Achteraf gingen we eten bij restaurant Lička kuća, bij het nationaal park.
Nu zijn restaurants bij grote toeristische trekpleisters niet altijd mijn eerste keuze. Je verwacht al snel een wat voorspelbaar toeristenmenu.
Maar dit was een aangename verrassing.
Gezellig ingericht, lekker eten en precies de juiste sfeer om na een frisse herfstwandeling op te warmen.
Soms hoef je het dus echt niet verder te zoeken.
Dolina Jelena: op bezoek bij de herten
Een heel andere, maar minstens even fijne ervaring hadden we bij Dolina Jelena, een hertenboerderij in de omgeving van Plitvice.
We maakten er kennis met indrukwekkende edelherten, de gevlekte damherten die we allemaal kennen als de typische Bambi’s, en lokale paarden.
En we mochten de dieren ook voeren.
Maar wat ik vooral leuk vond, was de manier waarop het bezoek georganiseerd was.
Niet de dieren die voortdurend in functie van de bezoekers worden opgesloten, maar eerder het omgekeerde: op bepaalde momenten bevonden wij ons als bezoekers achter een afsluiting terwijl de dieren vrij rondliepen.
Een interessante omkering van wat je normaal verwacht.
Ook achteraf was het ontzettend gezellig, met kleine hapjes om te proeven en een ontspannen sfeertje.
Het was geen spectaculaire activiteit waarbij je van de ene attractie naar de andere rent. Gewoon een fijne ervaring waarbij je de tijd neemt om dieren te observeren en samen iets bij te leren.
En laat dat nu net helemaal passen bij deze reis.
Rastoke: een sprookjesdorp vol watervallen
Als ik één plaats zou moeten kiezen die de charme van de Kroatische herfst perfect samenvat, dan is het misschien wel Rastoke.
Dit kleine, sprookjesachtige dorpje ligt op de plaats waar de rivier de Slunjčica in de Korana uitmondt. Overal stroomt water, langs historische watermolens, houten huisjes en tientallen kleine watervallen.
We waren hier al in de zomer en in de winter, maar de herfst heeft toch iets extra’s.
De bomen kleuren prachtig, het water stroomt volop en op frisse dagen hangt er een lichte waternevel boven de watervallen.
Dat maakt het bijna onwerkelijk mooi.
We gingen er brunchen, bezochten een museum, wandelden door het dorpje en genoten vooral van de sfeer.
Rastoke is zo’n plaats waar je helemaal niet veel hoeft te doen om een heerlijke voormiddag te hebben.
Voor wie graag wandelt, zijn er trouwens ook mooie routes langs de rivier en in de omgeving. Die hadden we bij eerdere bezoeken al verkend, dus deze keer hielden we het wat rustiger.
Ook dat is een voordeel van ergens terugkomen. Je hoeft niet iedere keer alles opnieuw te doen.
En dan eten we nog eens écht lekker: Ambar
Een reis is voor mij pas helemaal compleet als er ook goed gegeten wordt.
En daarvoor kan ik Ambar bijzonder warm aanbevelen.
Wat mij hier zo aanspreekt, is dat de traditionele keuken van deze streek op een eigentijdse manier gebracht wordt.
Geen ingewikkelde gerechten die vooral mooi moeten ogen op Instagram, maar herkenbare ingrediënten, pure smaken en gerechten waarin je de streek nog proeft.
Ook voor wie vegetarisch of veganistisch eet, vonden we er een bijzonder fijn aanbod. En dat is in het Kroatische binnenland niet altijd vanzelfsprekend.
We hebben er echt ontzettend lekker gegeten.
Voor mij is dat trouwens ook een belangrijk onderdeel van reizen buiten het hoogseizoen: je neemt veel gemakkelijker de tijd om ergens uitgebreid te zitten, een nieuwe smaak te ontdekken en gewoon van de maaltijd te genieten.
Zonder te denken aan het volgende strand of de volgende activiteit.
Zachte avonturen, grote herinneringen
Wat ik zo fijn vind aan deze regio, is dat je eigenlijk alle kanten uit kunt.
Je kunt dagenlang genieten van de rust, maar evengoed je vakantie vullen met kleine avonturen.
Naast de Plitvicemeren, Rastoke en de hertenboerderij vind je in de wijde omgeving verschillende musea, mooie ruiterroutes en mogelijkheden om te paardrijden, vissen, quadrijden of zelfs te ziplinen.
Je kunt lange boswandelingen maken of gewoon een paar uur op ontdekking gaan met de kinderen.
Het is wat ik graag een soft adventure noem.
Wel buitenkomen. Wel ontdekken. Wel nieuwe dingen beleven.
Maar zonder dat je iedere ochtend om zeven uur met een rugzak klaar moet staan of dat de vakantie plots een soort militaire operatie wordt.
En de herfst is daarvoor misschien wel het ideale seizoen. De temperaturen zijn aangenamer om actief te zijn, de natuur is spectaculair mooi en je deelt de mooiste plekjes met heel wat minder andere bezoekers.
Uiteraard zijn sommige buitenactiviteiten seizoens- en weersafhankelijk, dus vooraf even informeren blijft verstandig.
Waarom ik je net in de herfst naar deze streek zou sturen
Ik begrijp heel goed waarom zoveel mensen Kroatië met de zomer associëren.
De Adriatische Zee, de eilanden, het heerlijke klimaat en dat typische mediterrane leven zijn fantastisch.
Maar ik denk ook dat we onszelf een beetje tekortdoen door Kroatië vooral als zomerbestemming te bekijken.
Want het land heeft zoveel meer te bieden.
Voor mij heeft de herfst hier iets wat de zomer niet altijd kan geven: rust, ruimte en een ander soort verbondenheid.
Met de natuur, maar ook met elkaar.
Wanneer je samen onder een dekentje op een terras tussen de boomkruinen zit. Wanneer je door een bos wandelt zonder haast. Wanneer je kind plots een verhaal begint te vertellen dat er thuis misschien nooit uit gekomen zou zijn.
Het zijn vaak net die kleine, ongeplande momenten die je later het best onthoudt.
Niet hoeveel watervallen je hebt gezien. Niet hoeveel kilometer je hebt gewandeld. Maar hoe fijn het voelde om even samen weg te zijn.
En daarvoor hoef je echt geen twee weken vakantie te nemen of naar de andere kant van de wereld te reizen.
Soms volstaan een paar dagen, een boomhuis midden in het bos en twee kinderen die er minstens even hard van genieten als jij.
Al zou ik dat zwemmen in oktober persoonlijk toch overslaan.
Lika en de omgeving van Slunj in de herfst? Wat mij betreft een van de heerlijkste bestemmingen voor een knusse, zacht avontuurlijke vakantie in Kroatië.
Meer beelden van onze herfstdagen in Lika
Scroll of swipe, klik voor groot.
Liefs,
Yentl — JEHOULIGANS Travel
